، هر سه نفر قسم خوردند كه تا پاى جان از هيچ كوششى براى تحقّق اين هدف مقدّس كوتاهى نورزند . در تاريخ انقلاب ذكرى از ايشان به ميان نيامده مع‌الأسف پس از واقعهء سنهء چهل و دو و دستگيرى حضرت آية الله خمينى و آزادى ايشان از زندان ، بعللى اين مشاوره و تبادل فكرى كه شرط اساسى همكارى و همگامى علّامهء طهرانى با رهبر انقلاب بود استمرار نيافت و علّامه طهرانى بالكلّ از جريانات و مسائل انقلاب منعزل و كناره‌گيرى نمودند . جاى تأسّف اينكه در تمامى نوشتجات تاريخى انقلاب اسلامى ايران و كتب مدوّنه از مؤلّفين محترم سخنى از يك چنين شخصيّتى كه نقش كليدى و محورى را در تكوّن انقلاب اسلامى ايران داشت بميان نيامده و يا به نحوى سطحى و بسيط از آن عبور شده است ، بطوريكه عموم افراد ملّت ايران و ساير ممالك خارجه از اين موضوع كمترين اطّلاعى ندارند . اصول تربيتى و منهاج و مبناى ايشان در مسائل مختلف بطور كلّى اساس ارشادات و ممشاى تربيتى علّامهء طهرانى بر سه محور قرار داشت : اوّل : عامّهء مردم از هر طبقه و صنف ، كه با شركت در مسجد قائم و بيانات اخلاقى ، اجتماعى ، سياسى و غيره در روزهاى ماه مبارك رمضان و شبهاى سه‌شنبه و اعياد و وفيات مباشرتاً عهده‌دار آن بودند و عامّه را از آن منتفع مىنمودند . بسيارى از كتابهاى مؤلّفهء ايشان ثمرات آن دوران از وعظ و ارشاد و منابر مسجد قائم مىباشد . اغلب سخنرانيهاى مذهبى را در مناسبتهاى مختلفه ، خود متقبّل مىشدند و كمتر از ديگر وعّاظ در اين زمينه دعوت مىشد . و سالها در شبهاى سه‌شنبه پس از قرائت قرآن ، به تفسير كتاب مبين مىپرداختند . و چند سالى هم به شرح و بيان احاديث معراجيّه در جلد